«4 ουσιώδη ζητήματα που πρέπει αύριο να λυθούν από τον Υπουργό Υγείας»

  1. Το 2013 με τον νόμο Γεωργιάδη απολύονται 5000 γιατροί από τα πρώην πολυϊατρεία του ΙΚΑ και τα πρώην νοσοκομεία του ΙΚΑ. Οι γιατροί που προσέφυγαν στα δικαστήρια, όπου και δικαιώθηκαν πλήρως, ήταν περίπου 1000, οι οποίοι και παραμένουν από το 2014 μέχρι σήμερα στο ΠΕΔΥ και στα νοσοκομεία, διατηρώντας και τα ιδιωτικά τους ιατρεία. Όλοι είναι πάνω από 50 ετών. Η αλλαγή εργασιακής σχέσης δεν είναι εφικτή, λόγω των διαφορετικών μισθολογικών ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δεδομένων που έχουν, σε σχέση με τους γιατρούς του ΕΣΥ. Η λύση είναι να τους αφήσουμε στο ίδιο εργασιακό καθεστώς, καθότι έτσι κι αλλιώς, το πολύ σε 5 χρόνια συνταξιοδοτούνται.
  2. Με απόφαση του ΣΤΕ, 2000 επικουρικοί γιατροί απολύονται. Άρα, με τους περίπου 1000 γιατρούς της παραπάνω περίπτωσης, φτάνουμε στους 3000. Επομένως, από 1/1/2019 θα υπάρχουν μόνο 845 οικογενειακοί γιατροί. Η λύση είναι να ισχύσει ό,τι έγινε με τους επικουρικούς νοσηλευτές και τεχνολόγους, δηλαδή, να γίνει παράταση και μοριοδότηση για μελλοντική κάλυψη.
  3. Γιατρός που, είτε αρνηθεί θέση είτε παραιτηθεί εντός 2ετίας, από την ημερομηνία του διορισμού του, τιμωρείται με ποινή 5 ετών από την διεκδίκηση νέας θέσης στο ΕΣΥ. Συνήθως, αυτοί οι γιατροί αποχώρησαν από την χώρα μας λόγω κρίσης και όχι επειδή προτίμησαν τον ιδιωτικό τομέα. Θα είναι σωστό, για να ξαναγυρίσουν στην Ελλάδα, η ποινή της 5ετιας να γίνει 2ετία.
  4. Αναδρομικά παίρνουν οι επικουρικοί γιατροί, εκτός από αυτούς που εργάστηκαν στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Πρέπει να αποκατασταθεί η αδικία.